Goed nieuws: De Nexus Omnicoat doet het geweldig op wrapfolie en PPF!
Keramische coatings begonnen ooit bij lak. Logisch. Maar inmiddels rijden er steeds meer auto’s rond met functionele folies: fronten in PPF, gewrapte daken, kleurwissels, matte conversies. En daarmee komen de twijfels:
- Mag je folie wel coaten?
- Wordt de folie dan niet hard of bros?
- Raakt self-healing beschadigd?
- Hecht een coating überhaupt op iets dat ‘meebeweegt’?
Tijdens de ontwikkeling van Omnicoat lag de focus op lak. Tot een externe chemist tijdens het doorlichten van ons recept iets onverwachts aantoonde:
Op hoogwaardige folie hecht Omnicoat theoretisch gunstiger dan op lak.
In deze blog lees je het verhaal van wat er op micro-niveau gebeurt.
Lak en folie: twee totaal verschillende werelden
Autolak en moderne folies lijken op het oog misschien hetzelfde ‘gladde oppervlak’, maar onder de microscoop zijn het compleet verschillende werelden.
Belangrijk om te weten is dat we voor dit verhaal voornamelijk kijken naar de oppervlakteruwheid (Ra / Rq / Rz) van materialen. De allernieuwste autolakken, van de nieuwste auto’s, hebben ruwheidswaardes van 0,05 tot 0,2 µm (50 tot 200 nanometer). Echter, het echte gebruik stapelt snel op: wassen, UV, regen, zout, insecten, oxidatie. Langzaam groeit de ruwheid en daalt de glans. Voor auto’s die al een tijdje rondrijden kan dezelfde waarde oplopen van 300 tot wel 1500 nanometer. Zelfs na een intensieve polijstbeurt blijft er altijd een residu van het leven achter: microputjes, lichte porositeit, kleine onregelmatigheden. Lak is mooi, maar nooit perfect uniform.
Als we kijken naar de betere kwaliteit wraps en PPF’s, is dat heel anders. Vers aangebracht hebben die ruwheidswaardes van circa 20 nanometer. Een hoogwaardige folie opgebouwd uit een polyurethaan kernlaag met daarover een strak gecontroleerde fabriekstopcoat.
Die bovenlaag wordt gegoten of gewalst tot één homogeen polymeer, zonder pigment, zonder sinaasappelhuid, zonder variaties die ontstaan door spuiten. Het resultaat is een extreem uniforme en dichte toplaag, met zeer gunstige waardes voor het coaten.
PF-topcoats zijn 2×–10× gladder dan gepolijste lak, en tot 50× gladder dan standaard lak.
Een metafoor:
- Lak lijkt op een mooie, gelakte houten tafel. Glad, glanzend, maar met hier en daar een nerf, een mini-oneffenheid, een litteken van het leven.
- PPF/wrap-topcoat lijkt op een fabrieksmatig gegoten glasplaat. Egaal, strak, overal hetzelfde.
Op beide kun je prima werken. Alleen: voor de Omnicoat is die glasplaat een droomondergrond.
Waarom schilderlogica niet werkt bij coatings
Bij schilderwerk geldt: ruw maken = beter laten hechten. Verf heeft dikte en haakt letterlijk vast in krassen en pieken. Dat is mechanische hechting.
Maar Omnicoat is geen verflaag. De film is extreem dun en hecht chemisch. Op molecuulniveau. Daar werkt het precies andersom: hoe vlakker het oppervlak, hoe consistenter de chemische binding.
Wat Omnicoat precies doet
De coating vormt een doorlopende film die zich tijdens droging verbindt met het oppervlak. Omdat de laag maar ~2 micron dik is, heeft ze niets om mechanisch in te grijpen. De sterkte komt uit chemische interactie en uniformiteit, niet uit ruwheid.
Dit verklaart het verschil:
Lak heeft:
- pigmentdeeltjes en verschillende polymeren
- variatie in oppervlaktenergie
- microdefecten en porositeit, zelfs na polijsten
Folie heeft:
- één homogeen polymeer
- minimale ruwheid
- nauwelijks microporiën
- overal dezelfde chemie
Waar lak een wisselend landschap is, is folie een strak canvas. Voor Omnicoat maakt dat een wereld van verschil.
Maar folie beweegt toch?
Over uitzetten, krimpen en spanning
De grootste zorg bij het coaten van folie is beweging:
- folie zet uit in warmte
- krimpt bij kou
- self-healing PPF vloeit onder hitte
Toch is die beweging veel kleiner dan veel mensen denken. En volledig binnen de tolerantie van een coatingfilm.
Feiten:
- dimensieverandering bij hoogwaardige folies: < 0,2 mm (testsituatie)
- in praktijk: micrometers, geen millimeters
- de lijmlaag dempt bijna alle spanning
- spanning verdeelt over het vlak; alleen bij randen zie je jaren later soms terugtrek
Een coatinglaag van 2 micron kan dat moeiteloos opvangen.
En hoe zit het met self-healing PPF?
Self-healing is een thermoplastisch proces: lichte krassen in de film ontspannen weer door warmte. Een dunne keramische coating daarbovenop blokkeert dat niet.
Omnicoat vormt geen harde plaat, maar een taaie, elastische film met genoeg flexibiliteit om die beweging toe te laten.
Gevolg: zowel self-healing als coating functioneren zoals bedoeld.
Voor wrap- en PPF-studio’s
Foliestudio’s krijgen al jaren waarschuwingen te horen:
- “Niet coaten, straks breekt de folie.”
- “Self-healing werkt dan niet meer.”
- “Coatings en folie gaan niet samen.”
Maar jouw klanten:
- investeren veel geld in folie
- zijn obsessief zuinig op hun auto
- staan vaak juist open voor extra bescherming
Met de juiste uitleg kun je:
- helder advies geven over coating op folie
- een premium pakket aanbieden: PPF/wrap + Cavance Omnicoat
- je onderscheiden van studio’s die alleen folie leveren
Folie is geen beperking. Met Omnicoat wordt het juist een sterker systeem.
Voor detailers
Dagelijkse praktijk:
- front in PPF, rest in lak
- gewrapte daken en panelen
- klanten die vragen: “kan dit allemaal onder één coating?”
Met Omnicoat is het antwoord eenvoudig:
- ja, dat kan — folie is zelfs een favoriete ondergrond voor dit recept
- lak krijgt extra glans en bescherming
- folie krijgt vuilafstoting en onderhoudsgemak
En richting de klant vertel je niet: “we proberen het wel”. Maar: “Omnicoat is film-first compatible. Folie ligt volledig in de comfortzone van deze formule.”
