In de wereld van autolak wordt het woord “kras” te makkelijk gebruikt. Dat klinkt misschien als een taalprobleem. Maar dat is het niet.
Het is een begripsprobleem.
Want zodra je alles een kras noemt, ga je ook alles met dezelfde belofte proberen op te lossen. Swirls, marring, waskrassen, diepe krassen, lakpenetratie: het belandt allemaal in dezelfde bak. En daarna moet één coatingclaim uitleggen waarom het wel of niet beschermd is.
Dat werkt niet. Een oppervlakkige markering is niet hetzelfde als echte lakschade. En als je dat onderscheid niet maakt, kun je lakbescherming niet eerlijk uitleggen.
En geloof het of niet: In onze testen lijkt een hardcoat vooral sterker bij echte lakbeschadiging dan bij lichte markering. Markering blijft veel sterker afhankelijk van de onderliggende clearcoat. In dagelijks onderhoud zie je markeringen vaak veel eerder terug dan echte diepe lakbeschadiging.
Swirls, markering en echte lakbeschadiging zijn niet hetzelfde. En dus vraagt elk type schade om een andere uitleg.
Niet elke zichtbare verstoring is dezelfde schade
Iedereen die ooit een zwarte auto in direct zonlicht heeft bekeken, kent het beeld.
Fijne cirkels.
Lichte waas.
Spinnenwebachtige lijnen.
Een oppervlak dat nog glanst, maar niet meer zuiver oogt.
Veel mensen noemen dat krassen. Begrijpelijk.
Je ziet lijnen. Je ziet verstoring. Je ziet iets wat er niet hoort te zijn.
Maar technisch is het belangrijker om preciezer te kijken.
Wat zie je nu echt?
Is het een oppervlakkige markering?
Is het marring?
Is het vervorming van de bovenste laag?
Is er materiaal verwijderd?
Is de clearcoat echt beschadigd?
Of is er sprake van lakpenetratie?
Dat zijn geen details. Dat zijn verschillende vormen van schade. En verschillende schade vraagt om andere uitleg.
Swirls zijn vaak markeringen
Swirls zijn meestal geen diepe krassen zoals men dat vaak noemt.
Ze zijn vaak het resultaat van herhaald contact met de bovenste laag van het oppervlak.
- Wassen.
- Drogen.
- Stof.
- Doeken.
- Borstels.
- Vuildeeltjes.
- Kleine bewegingen die steeds opnieuw over dezelfde lak gaan.
Het resultaat is zichtbaar, zeker op donkere lak.
Maar dat betekent niet automatisch dat de lak diep beschadigd is.
Daarom gebruiken wij liever preciezere woorden.
Marring en echte kras
Marring: Markering = oppervlakkige vervorming. Kan een ‘deuk’ zijn in de lak.
Echte kras: Lakpenetratie.
Dat klinkt minder makkelijk dan alles “krassen” noemen. Maar het is wel eerlijker.
Wel heel relevant als een klant vraagt of een coating tegen krassen beschermt.
Niet alles wat zichtbaar is, is automatisch diepe lakschade.
Een diepe kras is een ander probleem
Een diepe kras is concreet heel iets anders dan een swirl.
Een echte kras kan ontstaan door een scherp voorwerp, harde vervuiling, een tak, een sleutel, zand onder druk of een ander contactmoment waarbij de belasting hoog genoeg is om door lagen heen te gaan.
Dan heb je het niet meer alleen over een zichtbare markering aan het oppervlak. Dan heb je het over schade die dieper in het laksysteem zit. Dat is een ander gevecht.
En daar moet je eerlijk over zijn.
Een keramische coating kan helpen bij oppervlaksgedrag. Hij kan vuil minder laten hechten. Hij kan wassen makkelijker maken. Hij kan lichte markering helpen beperken als het onderhoud klopt.
Maar als de belasting groot genoeg is, blijft lak kwetsbaar.
Verschillende coatings, verschillende bescherming
De wereld van de auto-coatings kent vele namen, en er zijn ook veel verschillende type coatings. Bij Cavance maken we onderscheid in 2 hoofdcategorieën:
- Prestatiecoatings, ook wel de keramische coatings genoemd, met voornamelijk een chemische functie.
- Hardcoats, ook wel de glascoatings genoemd, met voornamelijk een fysieke functie.
In meerlaagssystemen wordt een glascoating als basis gebruikt, als onderlaag voor de prestatiecoating. De glascoating is vaak harder dan de blanke lak / clearcoat, en perfectioneert de ondergrond voor de prestatiecoating.
Beide categorieën coatings hechten in tegenstelling tot klassieke verf/lak, beter op een gladdere ondergrond. Dit komt omdat in tegenstelling tot lak, deze coatings niet mechanisch hechten op de ondergrond, maar chemisch kleven. Vergelijk het met een sticker: Op een korrelige wand blijft een sticker niet goed kleven, en op vlak, schoon gepoetst glas krijg je ‘m er bijna niet vanaf.
Ditzelfde principe geldt ook voor prestatiecoatings: Hoe gladder het oppervlak, hoe beter. En met poetsen en polijsten kom je qua glad maken een heel eind, maar zelfs met een ultra fine finish (± <0,1–0,3 µm = 100 tot 300 nanometer) kom je niet tot op het niveau een glascoating, met natte laagdiktes van 100 tot 200 nanometer vloeiend, en zo’n 40 tot 50 nanometer droge laagdikte.
De prestatiecoatings hechten het beste op een matchende glascoating, en bieden daarom een hogere prestatie dan wanneer deze individueel gebruikt worden. De glascoating biedt een bepaalde sterkte, de prestatiecoating biedt naast vele andere eigenschappen voornamelijk een bepaalde gladheid. Deze combinatie zorgt ervoor dat de krasbestendigheid vergroot wordt, maar gek genoeg komt uit onze testen dat de markeerbaarheid van lakken (dus het spreekwoordelijke indeuken van de lak zonder lakpenetratie) volledig afhankelijk is van de hardheid van de blanke lak / clearcoat.
Een bijzondere conclusie als we kijken naar de claims in de markt.
Een goed coatingsysteem werkt niet omdat één laag alles doet, maar omdat verschillende lagen verschillende functies vervullen.
Daarom is “krasbestendig” een gevaarlijk woord
“Krasbestendig” klinkt duidelijk. Maar voor ons is het te breed.
Voor de één betekent het: minder swirls na het wassen. Voor de ander betekent het: geen schade door een tak langs de deur. Voor weer iemand anders betekent het: bescherming tegen sleutels, zand of wasstraatborstels.
Dat zijn totaal verschillende verwachtingen.
En als je die allemaal onder hetzelfde woord laat vallen, ontstaat er vanzelf teleurstelling. Niet altijd omdat het product slecht is. Vaak omdat de belofte te grof is.
Daarom zijn wij voorzichtig met woorden als krasvast en krasbestendig. Niet omdat een coating geen bijdrage kan leveren, maar omdat die woorden bijna altijd meer suggereren dan je technisch netjes kunt uitleggen.
Een coating kan helpen tegen lakpenetratie. Dat is iets anders dan beloven dat lak niet meer kan krassen.
Markeren moet je anders beoordelen dan echte lakbeschadiging
Dit werd voor ons een belangrijk inzicht.
Als markering en echte krassen verschillende problemen zijn, moet je ze ook niet beoordelen alsof ze hetzelfde zijn.
Je wilt weten wanneer een oppervlak zichtbaar markeert.
Je wilt weten wanneer er oppervlakkige verstoring ontstaat.
Je wilt weten wanneer schade terug te polijsten is.
Je wilt weten wanneer de clearcoat echt geraakt wordt.
Je wilt weten wanneer er sprake is van penetratie.
Dat vraagt om een andere manier van kijken.
Een test die alleen zegt of een bepaald potlood wel of geen spoor achterlaat, geeft niet genoeg antwoord op die vragen. Je hebt gecontroleerdere belasting nodig. Je moet kijken naar markering, falen en echte schade als aparte fenomenen.
Dat is precies waarom wij verder willen kijken dan één hardheidscijfer.
Goede bescherming begint bij eerlijke taal
Voor Cavance begint dit bij taal.
Niet omdat woorden belangrijker zijn dan producten.
Maar omdat verkeerde woorden verkeerde verwachtingen maken.
Als we alles krassen noemen, gaan we ook doen alsof alles op dezelfde manier beschermd kan worden. Dan wordt “9H” of “krasbestendig” een soort verzamelbelofte voor schadevormen die technisch niet hetzelfde zijn.
Swirls zijn niet hetzelfde als diepe krassen.
Markering is niet hetzelfde als lakpenetratie.
Minder zichtbaar worden is niet hetzelfde als niet ontstaan.
Minder snel beschadigen is niet hetzelfde als onkwetsbaar zijn.
Die nuance maakt het verhaal misschien minder makkelijk. maar ook veel sterker.
Want een goede coating hoeft geen onmogelijke belofte te doen om waardevol te zijn.
