Waarom wij verder kijken dan 9H

Sommige woorden worden zo vaak herhaald dat ze vanzelf waar gaan voelen.

In de wereld van keramische coatings is 9H zo’n woord.

Het staat op flacons, dozen, productpagina’s en advertenties. Vaak naast termen als ceramic shield, diamond hardness, scratch resistant of 10H protection. Het klinkt technisch. Het klinkt krachtig. Het klinkt alsof je autolak er een harde beschermlaag bij krijgt. Maar doen alsof je mechanische hardheid duidt met “9H” is feitelijk niet correct.

Niet omdat 9H niets betekent. Maar het lijkt wel veel meer te beloven dan het eigenlijk meet. Een coating maakt je lak niet ineens keihard.

Maar dat is wel de gedachte die blijft hangen.

Een keramische coating ligt op je lak. Hij kan veel doen. Hij kan vuil minder laten hechten, water anders laten gedragen, wassen makkelijker maken, glans versterken en het oppervlak gladder maken. Maar hij verandert je autolak niet ineens in pantser.

Dat klinkt logisch zodra je het hardop zegt. Toch is dat niet hoe 9H vaak voelt. Daar lijkt het alsof de coating de mechanische zwakte van autolak simpelweg oplost. Alsof een dunne laag bovenop je clearcoat bepaalt hoe krasbestendig het hele systeem is.

Maar bij echte belasting test je nooit alleen de coating. Je test:

  • de coating;
  • de hechting;
  • de clearcoat;
  • de laagdikte;
  • de ondergrond.

En precies daar begint het verhaal te schuiven.

Want de coating krijgt vaak de aandacht. Maar de dichtheid van de clearcoat bepaalt praktisch alles op het gebied van mechanische hardheid.

Een coating ligt nooit op zichzelf. Bij echte belasting test je altijd het hele systeem.

9H komt uit een potloodtest

Dit is het tweede onderdeel van onze bevindingen. 9H klinkt als een materiaalwaarde. Alsof het iets zegt over extreme hardheid in absolute zin. Maar 9H komt uit de potloodhardheidstest.

Bij die test worden potloden met oplopende hardheid over een coatingfilm bewogen. Vervolgens wordt gekeken vanaf welk punt het oppervlak zichtbaar markeert of beschadigt.

Dat is geen waardeloze test. Maar het is ook geen simulatie van de echte wereld.

Het is namelijk niet de hardheid, maar de gladheid die de hoogte van de testuitslag bepaalt. Hoe gladder het oppervlak, hoe makkelijk het potlood over het oppervlak glijdt.

En daarnaast: Je auto wordt niet aangevallen door potloden. Je auto krijgt te maken met zand, stof, remstof, doeken, borstels, druk, wrijving, wasfouten en vuil dat tussen je doek en je lak terechtkomt. Dat is een heel ander gevecht.

En daarom werd voor ons de vraag niet:

haalt een coating 9H?

Maar:

wat zegt 9H eigenlijk over bescherming op echte autolak?

De ondergrond doet mee

Een test gebeurt nooit in het luchtledige.

Een coating ligt ergens op. Op staal. Op glas. Op een testpaneel. Op autolak. Op een bestaande clearcoat. En die ondergrond doet mee.

Een dunne coatinglaag op een harde, stabiele ondergrond gedraagt zich anders dan dezelfde coatinglaag op een zachtere lakopbouw. Bij druk, markering of vervorming kijk je niet alleen naar de coating. Je kijkt naar het hele systeem.

Dat maakt een 9H-uitslag niet automatisch verkeerd. Maar het maakt hem wel afhankelijk van context.

  • Waarop is getest?
  • Welke ondergrond is gebruikt?
  • Hoe dik was de ondergrond?
  • Hoe lang heeft de coating uitgehard?
  • Welk potloodmerk is gebruikt? (belangrijker dan je denkt)

Zonder die context wordt 9H al snel een cijfer zonder verhaal. En een cijfer zonder verhaal is handig voor marketing, maar als kwaliteitsindicatie behoorlijk incompleet.

Een cijfer zonder context is geen volledig verhaal.

Zelfs de norm is voorzichtiger dan de markt

Dit was misschien wel het meest opvallende.

ISO 15184 beschrijft de potloodhardheidstest als methode om filmhardheid te beoordelen. Maar dezelfde norm geeft ook aan dat deze snelle test niet geschikt is gebleken om verschillende coatings goed met elkaar te vergelijken.

Dat is nogal wat.

Want in de markt gebeurt precies dat.

Coating A is 9H.
Coating B is 10H.
Dus B klinkt beter.

Maar als de test zelf beperkt is als vergelijkingsmiddel, dan moet je voorzichtig zijn met zulke conclusies.

Daarom vinden wij 9H niet waardeloos.

Wij vinden vooral dat 9H vaak te groot is gemaakt.

Een testuitslag werd een verkoopbelofte.
Een nuance werd een schild.
Een potloodtest werd een krasclaim.

Daar begon het bij ons te wringen.

Een testuitslag werd een verkoopbelofte.
Een nuance werd een schild.
Een potloodtest werd een krasclaim.

Harder is niet automatisch beter

Zelfs als een coating hard is, ben je er nog niet.

Krasgedrag gaat niet alleen over hardheid. Het gaat ook over taaiheid, hechting, elasticiteit, wrijving, laagopbouw en de manier waarop schade zich door een oppervlak verplaatst. Een coating die alleen hard is, is nog geen slimme coating.

Bij autolak wil je niet alleen weten of iets hard is. Je wil weten hoe het oppervlak reageert op contact. Hoe makkelijk vuil grip krijgt. Hoeveel wrijving ontstaat tijdens wassen. Wanneer een oppervlak markeert. Wanneer schade oppervlakkig blijft. En wanneer er echte lakpenetratie ontstaat.

Dat zijn andere vragen dan de vraag welk potlood geen spoor achterlaat.

En eerlijk gezegd: die vragen vinden wij interessanter.

Misschien zit een deel van bescherming niet in hardheid, maar in minder grip

Hoe langer we hier mee bezig waren, hoe belangrijker gladheid leek te worden. Niet als marketingwoord. Niet als “lekker glad gevoel” alleen. Maar als technisch relevant gedrag.

Een oppervlak dat minder grip geeft aan vuil, doek of water kan zich in de praktijk anders gedragen. Minder grip kan minder wrijving betekenen. Minder wrijving kan minder markering betekenen. Zeker tijdens onderhoud, waar veel lakschade ontstaat door herhaald contact.

Daarom voelt het voor ons te beperkt om bescherming alleen via hardheid uit te leggen.

We hebben hier een aparte Search-blog voor geschreven (linkje).

De 9H claim hoeft niet weg

We willen hier duidelijk in zijn. Maar: Het is wel één van de minst complete manieren om een coatingprestatie te omschrijven.

Veel goede detailers weten prima dat 9H geen garantie is tegen krassen. Zij weten dat veilig wassen, goede voorbereiding, laktype, onderhoud en realistische verwachtingen cruciaal zijn.

Het probleem zit in de taal die de markt jarenlang heeft gebruikt. Die taal heeft het gesprek versimpeld.

Niet omdat coatings niets doen. Juist niet. Goede coatings doen veel. Maar ze doen iets anders dan veel mensen zijn gaan denken.

  • Ze maken onderhoud makkelijker.
  • Ze verminderen vuilhechting.
  • Ze verbeteren oppervlaksgedrag.
  • Ze kunnen markering helpen beperken.
  • Ze beschermen binnen de grenzen van echte autolak.

Dat verhaal is minder schreeuwerig. Maar het is eerlijker.

Daarom kijken wij voorbij 9H

Voor Cavance is dit geen discussie. Het bepaalt hoe wij naar producten kijken.

Wij willen niet weten welk cijfer goed klinkt op een verpakking.

Wij willen weten hoe een coating zich gedraagt op echte lak. Hoe glad het oppervlak wordt. Hoe vuil zich hecht. Hoe veilig onderhoud wordt. Wanneer markering ontstaat. Waar de grens ligt tussen oppervlakkige verstoring en echte schade.

9H kan daarin een datapunt zijn. Maar geen eindconclusie.

Echte lakbescherming is groter dan één hardheidscijfer.

Wij zijn anders naar 9H gaan kijken omdat echte lakbescherming groter is dan één hardheidscijfer.

De toekomst van coatings ligt voor ons niet in harder roepen.

Maar in beter begrijpen.

- Joost

Joost is binnen Cavance verantwoordelijk voor research & development. Met zijn technische achtergrond en nieuwsgierige blik jaagt hij dagelijks de zoektocht naar betere autoverzorging verder aan.

Meedenken met The Search?

Ben je zelf technisch onderlegd en wil je meedenken? Neem contact met ons op. We staan altijd open voor echte gesprekken met mensen die verder durven kijken.